Prace maturalne

Stworzenie pracy maturalnej z języka polskiego jest trudne. Trzeba trzymać się określonych zasad.

Z listy przedstawionych przez szkołę tematów maturzysta decyduje się na jeden i formułuje sposób jego realizacji.

Z chwilą podjęcia decyzji o temacie trzeba zacząć szukanie potrzebnych materiałów, które pomogą w opracowaniu prezentacji.

Podstawowymi źródłami są bez wątpienia lektury poznane na lekcjach polskiego. Dodatkowe materiały to np. podręczniki i słowniki.

Bibliografię rozdzielamy na literaturę podmiotową oraz literaturę przedmiotu. Pierwsza obejmuje zbiór lektur omawianych na polskim lub spoza kanonu, na których opierać się powinna praca maturalna, kolejna obejmuje literaturę mówiącą o artystach, okresie literackim, gatunku dzieła, o danym utworze artystycznym. Znajdą się tu wszelkie źródła, z których korzystaliśmy w czasie opracowywania prezentacji. W głównej mierze pojawię się tam słowniki i leksykony motywów, w których znaleźć można porady dotyczące utworów, w których wystąpił wskazany topos, a także pozycje naukowe, wykładnie, artykuły prasowe, prace krytycznoliterackie, odnoszące się do literatury podmiotu. Literaturę przedmiotu mogą uzupełniać również autorskie treści publikowane w Internecie. Zakazane są ściągi czy inne pseudonaukowe treści.

Prace maturalne trzeba rozszerzyć o uzupełniające . Zastosowanie ich nie jest obowiązkowe, lecz wielokrotnie ubarwia jednostajną wypowiedź, a ponadto pomaga w przytoczeniu następujących po sobie treści (np. przy wyświetleniu prezentacji w Power Point z kolejnymi cytatami).

This entry was posted in BIOSSAM and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.