Podstawowe zasady obrony prezentacji maturalnej

Prezentacje maturalne są elementem ustnego egzaminu maturalnego z języka polskiego analizowaną przez komisję egzaminacyjną. Dodatkową częścią egzaminu ustnego jest dialog maturzysty z egzaminatorami odnosząca się do tematu zaprezentowanej pracy i bibliografii.

Prezentacja maturalna polege na publicznym i ustnym omówieniu wybranego przez maturzystę tematu pracy. Temat pracy należy omawiać w sposób jak najbardziej pełny, zwarty oraz rzeczowy. Odpowiedni wybór tematu i sposobu jego ujęcia pozwala na zaprezentowanie indywidualnych zamiłowań oraz hobby. Dopuszcza się możliwość wysunięcia propozycji własnego tematu, który jednak wcześniej zaaprobować nauczyciel, a w następnej kolejności Okręgowa Komisja Egzaminacyjna zatwierdzająca wewnątrzszkolny wykaz tematów.

Za odpowiedź ustną można otrzymać maksymalnie 20 punktów. Szkoła musi zapewnić wyposażenie konieczne do zaprezentowania materiałów dodatkowych dostarczonych wcześniej przez zdającego. W trakcie przedstawiania prezentacji maturalnej egzaminowanemu nikt nie ma prawa przeszkadzać uwagami lub pytaniami. Członkowie komisji egzaminacyjnej będą głównie oceniać zręczność komunikacji werbalnej oraz umiejętność organizowania pracy.

Umiejętność organizowania warsztatu opiera się na planowej i rzeczowej kompozycji pracy maturalnej – adekwatnym podziale zawartości na wstęp, rozwinięcie oraz zakończenie. Kluczowe jest zaprezentowanie egzaminatorom właściwego poznania tematu i uargumentowanie określonego problemu.

Na  opracowanie prezentacji maturalnej jest kilka miesięcy, więc trzeba właściwie przemyśleć następujące po sobie etapy pracy nad nią. Przygotowanie gotowego tematu wymaga przemyślenia,  odszukania potrzebnych materiałów, czasu na napisanie, a na końcu nauczenie się prawidłowego przedstawienia tematu prezentacji.

This entry was posted in BIOSSAM and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.