Kamienie na szaniec Aleksandra Kamińskiego – analiza

Na kształt rodzimej twórczości głębokie piętno wywarła II wojna światowa. Po skończeniu działań zbrojnych poszczególni pisarze przez długi okres poszukiwali odpowiedniego języka, który pozwoliłby im opowiadać o strasznych. Próbowali wyselekcjonować z ogromu faktów te najbardziej reprezentatywne i ukazać je między innymi prozie reportażowej.

 

Próbą zmierzenia się z problemem spełnionej apokalipsy jest dzieło Kamienie na szaniec” Kamińskiego. Twórca przedstawił w sporej mierze zdarzenia rzeczywiste, ponieważ osobiście brał udział w konspiracji i potyczkach z okupantami. Dzieło kreśli stanowisko maturzystów w obliczu walki z nieprzyjacielem i okupacji. Dokładnie mówi jak organizowano akcje małego sabotażu. Młodzi ludzie w warunkach wojennych musieli natychmiast dorosnąć i przekształcić młodzieńcze gry na rzeczywistą działalność zbrojną. Pokazuje miedzy innymi zaplanowaną przy obecności młodych akcję w Sieczychach. Twórca przywodzi także motyw powstania by opowiedzieć o walkach, jakie rozegrały się w okupowanej Warszawie podczas II wojny światowej.

 

Kamienie na szaniec to nie tylko dzieło o walkach członków ruchu oporu z wrogiem. To też zapis o dojrzewaniu, o miłości do ojczyzny. Kolejne generacje, omawiając tę opowieść miało możliwość wzorować się na postawach młodych powstańców, którzy prywatne życie oddali dla dobra Polski. To opowieść o ponadczasowychideałach braterstwa, o bohaterach, którzy potrafią pięknie żyć i pokazać na co ich stać.

This entry was posted in BIOSSAM and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.